ΚΕΙΜΕΝΟ: ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΛΑΝΤΖΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΙΚΟΝΕΣ: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΑΡΕΛΑΣ
Φάτε το λάστιχό μου!
Από τον Ιούνιο του 2008, οπότε και βρέθηκα στην πρώτη, φαντασμαγορική παρουσίαση του V-Max στη Μαδρίτη, περίμενα να βρεθώ στη σέλα αυτής της ιδιαίτερης και μοναδικής μοτοσικλέτας. Αν και ποτέ δεν ήμουν φίλος των εντυπωσιασμών, το V-Max μου προκαλούσε το ενδιαφέρον κυρίως διότι είναι η πιο mucho μοτοσικλέτα που έχει κατασκευαστεί ποτέ με προδιαγραφές που υπόσχονται εξωφρενικές επιδόσεις. Είναι μια μοτοσικλέτα που εμπνέει το σεβασμό σε όλους τους μοτοσικλετιστές, ακόμη και σε εκείνους που κοιτούν -και καλά- με περιφρόνηση την ογκώδη σιλουέτα της, αλλά κατά τα άλλα θα πλήρωναν για να βρεθούν για μερικά λεπτά στη σέλα της και να ανοίξουν το γκάζι…
Ποιότητα και… ΓΚΑΖΙ
Το V-Max έχει ένα μεγάλο καλό. Είναι ξεκάθαρο ως προς τις προθέσεις του… Δεν είναι μείγμα μοντέλων ή μια μοτοσικλέτα που κανείς αναρωτιέται για το τι κάνει καλά. Είναι μια μοτοσικλέτα επιδόσεων που σχεδιάστηκε για να κινείται ταχύτατα στις ευθείες και αποδεκτά (δηλαδή χωρίς τρομερές απαιτήσεις) στις στροφές. Επιπλέον, είναι μια μοτοσικλέτα που τοποθετείται στην κορυφή των τιμοκαταλόγων (ελάχιστες μοτοσικλέτες στην αγορά κοστίζουν 25 χιλιάρικα) και αυτό σημαίνει ότι στοχεύει σε ένα αγοραστικό κοινό περιορισμένο και με συγκεκριμένες απαιτήσεις από πλευράς ποιότητας. Δεν είναι δυνατό να υπάρχουν συμβιβασμοί σε κανέναν τομέα που καλύπτει το V-Max αλλά προπαντός δεν είναι δυνατόν να έχουν γίνει συμβιβασμοί στο θέμα του φινιρίσματος και της ποιότητας των υλικών.
Η ποιότητα κατασκευής του V-Max είναι αντίστοιχη της τιμής του. Ποιοτικά υλικά έχουν χρησιμοποιηθεί σε όλα τα σημεία της μοτοσικλέτας και ο αναβάτης θα εντυπωσιαστεί. Η σέλα με εξωτερικές ραφές σε χρώμα κόκκινο (στη δική μας περίπτωση) είναι προσεγμένα διαμορφωμένη με πλούσιο αφρώδες υλικό, τα χειριστήρια έχουν ποιοτική λειτουργία, τα όργανα είναι πλήρη και συνοδεύονται από μια μικρή, αλλά με πολλές ενδείξεις, ηλεκτρονική οθόνη πάνω στο ρεζερβουάρ, το φινίρισμα των μεταλλικών τμημάτων είναι άριστο και χωρίς κανείς να μπορεί να ψέξει τη Yamaha ότι σε κάποιον τομέα τσιγκουνεύτηκε…
Η δεύτερη διάσταση του V-Max αφορά το γκάζι. Ο V-4 κινητήρας, που σχεδίασε η Yamaha, δεν κρύβει σε καμία περίπτωση τις διαθέσεις του. Ο ήχος του είναι βαρύς, η απόκρισή του άμεση (σπάνια για κινητήρα τέτοιου κυβισμού, θα προσθέσω) και ο όγκος του μεγάλος. Προφανώς όμως η απόδοσή του είναι αυτή που τον καθιστά πρωταγωνιστή, όχι μόνον στην -όποια- κατηγορία που ανήκει το V-Max αλλά γενικά σε όλες τις μοτοσικλέτες που έχουν βγει στην παραγωγή ever. Σκέψου ότι στον τροχό φθάνουν 15,3kgm ροπής που εύκολα θα κινούσαν γρήγορα ένα μέσο αυτοκίνητο, πόσω δε το V-Max, το οποίο μετατρέπουν σε πραγματική ρουκέτα!
Για τον αναβάτη που τα νούμερα δεν έχουν σημασία, πρέπει να πω ότι το V-Max είναι μια μοτοσικλέτα που έχει τρελό γκάζι! Το παραμικρό άνοιγμα τρελαίνει το Metzeler Marathon (διαστάσεων 200/50-18) που γράφει μεγάλου μήκους (και πλάτους…) μαύρες γραμμές σε πολλές μάλιστα περιπτώσεις με αντίστοιχα ποσά λευκού καπνού…
Περιφερειακά
Δύσκολο το να εξοπλίσει κανείς μια τέτοια μοτοσικλέτα, καθώς το βάρος είναι μεγάλο, η απόδοση του κινητήρα πρωτόγνωρα υψηλή και η γεωμετρία της δεν επιτρέπει πολλά παιχνίδια. Για παράδειγμα, δεν υπάρχει αρκετός χώρος ώστε να μπορεί ο πίσω τροχός να έχει επαρκή διαδρομή ώστε να εξασφαλίζεται η απαιτούμενη άνεση. Η θέση της σέλας και ο μεγάλης διαμέτρου (18in) πίσω τροχός δεν αφήνουν πολύ χώρο για μια αξιοπρεπώς σχεδιασμένη ανάρτηση.
Αντίστοιχα, το πιρούνι έχει μεγάλη κλίση (γωνία Caster 31 μοίρες) και μεγάλο φορτίο, όχι μόνον από τη μάζα της μοτοσικλέτας αλλά και από τον 18in μπροστινό τροχό.
Οι τεχνικοί της Yamaha έκαναν ειδικές μελέτες για το V-Max και τελικά κατάφεραν το ζητούμενο. Η πίσω ανάρτηση, τοποθετημένη πίσω από τον κινητήρα με μοχλισμό, αποδίδει θαυμάσια, ενώ το πιρούνι (συμβατικό) έχει διάμετρο 52mm και έχει τα πιο χοντρά καλάμια σε μοτοσικλέτα δρόμου, παραγωγής.
Το πακέτο των αναρτήσεων συνοδεύεται από τα φρένα του τελευταίας γενιάς R1 με ακτινικές δαγκάνες έξι εμβόλων!
Στον εξοπλισμό δεν πρέπει να παραλείψουμε τη σέλα με το πλούσιο αφρώδες υλικό, που κάνει τις βόλτες άνετες και θυμίζει πολυθρόνα.
Η Yamaha, αφού αποφάσισε ότι το V-Max είναι exclusive προϊόν, τοποθέτησε και κάποια exclusive χαρακτηριστικά. Οι ιδιοκτήτες μπορούν να διαμορφώσουν, ως έναν βαθμό, τις χρωματικές επιλογές της μοτοσικλέτας, ενώ οι πιο ματαιόδοξοι θα “σημαδέψουν” την προσωπική τους μοτοσικλέτα με το όνομά τους σκαλισμένο πάνω στα πλαϊνά καπάκια στο πλαίσιο. Ιδέα πρωτότυπη αλλά κάπως υπερβολική, τουλάχιστον για τα δικά μου γούστα…
Με το V-Max η ζωή κινείται μόνον στα άκρα… Μπορείς κάλλιστα να το βρεις μεγάλο, ογκώδες, βαρύ, ακόμη και άσχημο, αδιάφορο όμως με τίποτα. Από την άλλη μπορείς να δεθείς μαζί του για όλα τα παραπάνω, έχοντας πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού σου ότι όταν ανοίξεις το γκάζι ο χώρος θα… αλλάξει σχήμα.
Σε σύννεφα καπνού!
Eτσι μας παρουσίασαν στην Ισπανία το V-Max (μέσα σε σύννεφα καπνού), έτσι το έχω κι εγώ στο μυαλό μου, να ξεπροβάλλει μέσα από ένα σκούρο σκηνικό στο οποίο αστράφτουν τα μεταλλικά, γυαλισμένα αξεσουάρ που το περιβάλλουν, ενώ ταυτόχρονα ο αναβάτης καίει αλύπητα το πίσω ελαστικό…
Βέβαια στην καθημερινή ζωή το V-Max είναι αρκετά διαφορετικό και πολύ πιο ρεαλιστικό. Το πρώτο πράγμα που συνειδητοποιείς καβαλώντας το είναι ότι το τιμόνι θέλει δύναμη για να στρίψει. Ειδικά εάν το τιμόνι είναι ήδη στραμμένο προς τη μία πλευρά, για να το φέρεις στην κεντρική θέση και να ξεκινήσεις ευθεία, είναι θέμα. Χρειάζεται πολλή δύναμη και στα δύο γκριπ (με το ένα χέρι δεν γίνεται) και σιγά σιγά το τιμόνι θα έρθει στην ευθεία θέση. Το ίδιο συμβαίνει και στους επιτόπιους ελιγμούς που αποτελούν άσκηση δύναμης και ακρίβειας. Το θέμα δεν είναι και τόσο απλό και σκέψου ότι ο Argi, που έχει και αρκετή πείρα αλλά και μεγάλες διαστάσεις, νόμιζε ότι ο μπροστινός τροχός ήταν ξεφούσκωτος και πήγε και έβαλε 42psi μήπως και διορθωθεί η κατάσταση. Μάταια…
Oταν όμως το V-Max ξεκινήσει τότε τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Τα 313kg κρύβονται πίσω από το μεγάλο τιμόνι και η μάζα της μοτοσικλέτας χάνεται. Δεν γίνεται… παπί, όμως ελίσσεται εύκολα. Μάλιστα είναι αρκετά πρόθυμο να πλαγιάσει, όμως δεν θέλει να μείνει πολλή ώρα υπό κλίση, ειδικά εάν έχει πολλή φόρα. Στις στροφές λοιπόν χρειάζεται την απαιτούμενη προσοχή, ώστε να μην αντιμετωπίζει προβλήματα κατευθυντικότητας και καταλήξει στο εξωτερικό της στροφής.
Βέβαια, το V-Max φτιάχτηκε για τις ευθείες και μάλιστα τις ευθείες που έχουν φανάρια… Δυνατό του σημείο οι επιταχύνσεις είτε από στάση είτε εκ κινήσει, όπου ελάχιστοι θα μπορέσουν να σταθούν δίπλα του. Χαρακτηριστικές είναι οι επιδόσεις του. Ελάχιστα οχήματα στον κόσμο μπορούν να φτάσουν τα 100km/h σε 2,79sec σε δημόσιο δρόμο και μάλιστα σπινάροντας! Ελάχιστα οχήματα μπορούν να φτάσουν τα 200km/h σε 8,85sec και φυσικά ακόμη λιγότερα να επιταχύνουν με τελευταία σχέση από τα 50km/h στα 100km/h σε 4,15sec.
Είναι προφανές ότι το θέμα “επιδόσεις” τελειώνει με την εμφάνιση του V-Max που σε καλύτερο οδόστρωμα, με μελέτη στην πίεση του πίσω ελαστικού και το ζέσταμά του, είναι ικανό να κάνει ακόμη καλύτερα νούμερα και όλα αυτά (το θυμίζω απλώς) παρά τα 313kg του!
Ο αναβάτης που θα κληθεί να πετύχει τις παραπάνω επιδόσεις δεν θα κουραστεί πολύ. Ο συμπλέκτης είναι εξαιρετικός, όπως επίσης και το κιβώτιο της μοτοσικλέτας. Oμως θα αντιμετωπίσει μια έκπληξη… Η μοτοσικλέτα με την 4η σχέση φτάνει τα 235km/h στο ταχύμετρό της (στον κόφτη των στροφών) και όταν ο αναβάτης κουμπώσει την 5η αντιλαμβάνεται πτώση της απόδοσης και την επενέργεια του κόφτη της τελικής. Οι τεχνικοί της Yamaha επέλεξαν να περιορίσουν τη μοτοσικλέτα στα 220km/h (πραγματική τιμή) ώστε να μη διακινδυνεύσουν… “απογειώσεις” με 250+km/h που εύκολα θα έφτανε το V-Max.
Εδώ όμως έχουμε δύο πράγματα να παρατηρήσουμε:
1. Η επίδοση του 20,32sec στα 1000m από στάση θα ήταν πολύ καλύτερη εάν η μοτοσικλέτα μπορούσε να αναπτύξει μεγαλύτερη τελική.
2. Το V-Max αποδίδει 171,3Ps με την 4η σχέση του κιβωτίου ενώ με την 5η σχέση είναι “κομμένο” στους 145Ps. Αυτός είναι και ο λόγος που μπλεχτήκαμε με τις δυναμομετρήσεις και τρέχαμε για μια ακόμη φορά στο δυναμόμετρο του φίλου Νίκου Μαυρομάτη (Power House, Ισμήνης 6, Δάφνη, τηλ. 210 97 62 713) για να βρούμε την άκρη με την απόδοση του V-Max.
Γιατί έτσι γουστάρω!
Είναι γεγονός ότι δεν υπάρχει ορθολογιστική σκέψη που θα σε οδηγήσει στην απόκτηση του V-Max. Εγώ λέω “Ευτυχώς” που υπάρχουν αυτές οι μοτοσικλέτες, που δεν υπακούν στους νόμους της λογικής. Το V-Max είναι μια άσκηση επίδειξης της Yamaha που μεταμορφώνεται σε μέσο επίδειξης του ιδιοκτήτη της. Είναι mucho, είναι μεγάλη, είναι εντυπωσιακή και σίγουρα θα κάνει τους άλλους να σας κοιτάξουν. Το κόστος απόκτησής της την καθιστά, ούτως ή άλλως, μια δύσκολη επιλογή για τους περισσότερους από εμάς. Oσοι μπορέσετε όμως να την αποκτήσετε θα ζήσετε μια μοναδική εμπειρία, που οι υπόλοιποι θα χλευάζουμε, κυρίως γιατί δεν θα μπορούμε να απολαύσουμε…
.jpg)
.jpg)
